Inpakken aan de westkant van het nationale park om vandaag de Going to the Sun Road af te rijden om uiteindelijk 's avonds terug uit te pakken aan de oostkant in het kleine stadje East Glacier Village. Het was deze morgen niet meer dan 20°C en de zon worstelde zich maar af toe toe tussen de vele wolken. Na koffie en chocomelk te hebben gekocht langs de weg bij een van de vele (drive in) koffiehuisjes, begaven we ons naar de GttSR. De GttSR is de enige weg die doorheen het nationale park loopt. Je moet er ferm klimmen om ter hoogte van de Logan Pass op het hoogste punt te komen. De uitzichten zijn fenomenaal. Overal om je heen ontdek je watervallen die het smeltende bergwater naar beneden loodsen. De weg is nog maar sedert eind juni open voor het verkeer. Daarvoor moest er nog volop sneeuw worden geruimd. Het heeft dit jaar uitzonderlijk lang gewinterd en dat heeft zo zijn gevolgen gehad voor vele nationale parken. En voor ons, want wij zouden morgenochtend de hike doen naar Grinnell Glacier.
Een 14 km lange wandeling naar de populairste gletsjer van het park. In 1850 bereikte de gletsjer zijn grootste oppervlakte ooit. Nu is hij nog 1/3 van toen en verwacht wordt dat hij binnen een 10-tal jaar volledig zal verdwenen zijn. Helaas zijn de laatste 3 mijl voor de gletsjer afgesloten wegens te gevaarlijk. Er ligt momenteel nog teveel sneeuw. Een ranger stelde ons voor de hike te beginnen bij Many Glacier tot aan Grinnell Lake. Daar zouden we in de verte de top van de gletsjer zien en de er naastliggende Salamander Gletsjer. Deze hike zal dus in afstand niet veel korter zijn.
Geluk hadden we daarvoor op het laatste stuk van de GttSR. Aan de rand van de weg zagen we een blackbear (alhoewel hij bruin van kleur was). Hij liep heel dicht bij ons en vanuit de auto konden we hem goed gadeslaan. De dag kon eigenlijk niet meer stuk.Via een veel te lange en kronkelende weg kwamen we aan bij onze verblijfplaats voor de volgende 2 nachten. We slapen in een houten cabin in de natuur.
We gingen 's avonds nog Mexicaans eten bij Serrano's. Onze waiter, Daniel, had 2 jaar in Leiden gestudeerd en haalde zijn beste Nederlands boven. Het eten was ongelooflijk lekker. Ferre & Ilé namen de overschot mee in een box en dit was voor hen de allereerste keer in 6 USA vakanties.
| Going to the Sun Road |
| Trail of the Cedars |
| Blackbear |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten